Geef je gezondheid kleur

Als we kijken naar de kleurstelling van de gemiddelde westerse voeding, dan zien we vooral veel beige/bruin tinten; denk aan zetmeel- en suikerrijke voedingsmiddelen (brood, koek, pasta, rijst, muesli(-repen), aardappels, …), zuivel, bereid vlees, vleeswaren, gepaneerde gerechten. Af en toe, als we in een avontuurlijke bui zijn, en dat blijkt vooral bij de avondmaaltijd het geval te zijn, eten we wat meer kleur; rode ui, wortel, groene bladgroenten, broccoli, bietjes, pompoen, rabarber, lamsoor, citroen, kurkuma, radijs…

Wat mij opvalt is dat ook in de paleo/oervoeding scene, veel mensen blijven hangen in de beige tinten; noten(-baksels), pannenkoekjes, kokoskoeken, vlees en heel af en toe wat vis… Dat een product binnen de stroming van paleo of oervoeding valt, wil niet impliceren dat je daar volledig op los moet gaan. Veel mensen kiezen naar mijn idee voor oervoeding / paleo vanuit gezondheidsoverwegingen (en niet sec om gewicht te verliezen of snel spiermassa op te bouwen), dus om het lichaam datgene te bieden wat het nodig heeft om goed te kunnen functioneren.

Enkele (geweekte) noten per dag kunnen zeker gezondheidsvoordelen bieden, maar de basis van een optimaal voedingspatroon bestaat uit een breed palet aan groenten, dit wordt aangevuld met voldoende goede vetten, zuivere proteïne bronnen (eieren, zeedieren, vlees), paddenstoelen, bosvruchten, kruiden/specerijen, en dan kun je als kleine toevoeging (als kers op de cake) af en toe wat noten of zaden, zoet fruit en bijvoorbeeld hele pure chocola gebruiken.

Een maaltijd bestaande uit 2 eieren, een stuk kipfilet, en een handje amandelen, kan helemaal onder het kopje paleo geschaard worden, daarmee vermijden we inderdaad snelle koolhydraten, granen en zuivel. Maar toch… schieten we daar veel mee op? Ons lichaam schreeuwt dan om voedingsstoffen. Vitamine C? Nope. Vezels? Niet zo heel veel (tenzij je echt handenvol noten gaat eten, maar dat lijkt me in verband met de hoeveelheid omega 6 en fytinezuur niet aan te bevelen). Vitamine K? Nauwelijks. Bioflavonoïden? Not so much… En zo kan ik wel even door gaan.

Zoals ik in deze post al aangaf, geeft ons lichaam ons wel degelijk signalen, alleen weten we ze niet altijd te herkennen. Een hongergevoel bijvoorbeeld, terwijl de laatste maaltijd nog niet eens helemaal verteerd is, kan een signaal van je lichaam zijn dat het vraagt om bepaalde voedingsstoffen die het niet of onvoldoende heeft aangetroffen in die maaltijd. Je lichaam vraagt dan om meer eten, en dan waarschijnlijk niet meer calorieën, maar de missende nutriënten.

Wat een individu nodig heeft om zo optimaal mogelijk te functioneren verschilt van persoon tot persoon, maar het overgrote deel van de micronutriënten halen we toch echt uit groente. Paleo of niet, de minimaal (!) aanbevolen dosering van het voedingscentrum van 2 ons groenten blijken veel mensen al niet eens te halen. Om een beetje in de richting te komen van de optimale hoeveelheid (heel wat anders dan minimale hoeveelheid!) zouden we toch echt zeker richting de 500 – 750 gram per dag moeten gaan.

rode kool

En dan niet elke dag dezelfde groenten, maar afwisseling. Door te variëren krijgen we zo veel mogelijk verschillende micronutriënten en bioactieve voedingsstoffen binnen. Kleuren staan voor fytonutriënten. Deze stoffen komen van nature voor in planten, en gaan verder dan vitamines en mineralen. Ze ondersteunen en faciliteren de werking van andere voedingsstoffen.

We kunnen wel heel eenvoudig grijpen naar een pilletje vitamine C, maar de natuur heeft vitamine C niet bedacht als geïsoleerd stof. Het is juist de synergie (in tegenstelling tot reguliere medicijnen waar interacties vaak ongewenst zijn) die natuurlijke bronnen (in z’n geheel) zo waardevol maken. Planten bevatten dus ook nooit maar één bepaalde voedingsstof of fytonutriënt. Ondertussen zijn er al tal van voedingsstoffen geïdentificeerd, waarvan men al deels de werking heeft kunnen bepalen. Maar er is nog zo veel meer te ontdekken. Wetenschappers verwachten op termijn nog veel meer stoffen te kunnen identificeren en de werking er van (en synergie met andere stoffen) te herleiden.

Hoe dan ook kan gesteld worden dat meer variatie in kleur een mooi houvast kan bieden om te zorgen voor afwisseling in voedingsstoffen.

Zo wordt paars in verband gebracht met bepaalde antioxidante-stoffen, welke van belang zijn om oxidatieve schade en vrije radicalen te beperken. o.a. ter voorkoming van vroegtijdige degeneratie (van bijvoorbeeld vaatwanden, huid, botten, hersenen, etc.) en ter ondersteuning van het immuunsysteem.

Paars vind ik zelf nog best een lastige. Hoewel ik bosbessen heerlijk vind, zijn die niet altijd even budgetvriendelijk. Vorig jaar is het me eindelijk gelukt om bietjes lekker te gaan vinden (dit recept heeft me over de streep getrokken). Nu de beurt aan de portemonnee-vriendelijke rode kool, dat is dus echt niet mijn smaak. Tja, met tegenzin iets gaan eten, lokt ook allerlei ongewenste reacties uit in je lichaam, dus heb ik maar geprobeerd iets te verzinnen waardoor de smaak veel minder opvallend is: Thaise curry. Ik ben dol op curry, met name Thaise groene curry, waar ik eigenlijk regelmatig witte kool in verwerk (net als in bloemkoolnasi bijvoorbeeld of ik gebruik het als noedels in bami). Waarom geen rode kool dan. En zo werd project “Paarse Curry” geboren.

Paarse curry2

Het recept ben ik aan het uitwerken, dat komt er aan 😉 .

Interesse in persoonlijk orthomoleculair of voedingsadvies? Neem contact met me op via oervoeding@live.nl, ik adviseer je graag in een individueel consult.

Marokkaanse maaltijdsalade
Als de lampjes branden

No Comments

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.